Terug naar gedichten

Amon I

de dood heeft nu een gat gemaakt
waarin je ligt/licht
met ogen dicht

je bent niet echt
je blijft maar in de waan
van sterren
die zich in je lenden leggen

je vraagt me
- met je mond van hout -
of de dood
een touw zal zijn;
een boot
tussen maan en morgen

maar ik sta hier
en ik doe niets
dan het kijken naar jou
maar welke moet ik kiezen?

ik ben een huilende astronaut
ik zit met een kabel vast
aan spiegel van zand

ik lig ? kortom ?
als gras in de wind
te dromen van
een vergezicht

wanneer straks de zon
jouw spiegel breekt
groei ik over
en in je

Wouter

28-05-2002

Wouter

Geregistreerd op:
28 mei 2002

Uit: Amsterdam

Beoordeling

Leden (0):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.