Terug naar gedichten

De zee

De zee

De zee een ver geschapen uitzicht.
Soms heel ver soms heel dicht.
In de verte wordt het licht.
De zee is niets verplicht.
Hij komt en gaat in zijn eigen tempo.
De mens gebruikt hem als depo.
Vrolijk gaat hij op en neer eb en vloed.
Vaakheel rustig en kalm maar ook een keer vol woed.
Hij blaast even stoom en gaat dan weer verder in zijn eigen stroom.
Eeuwen lang heeft hij dit gedaan en dat is zijn voortbestaan.
Rustig en kalm woede en wreed en iedereen vergeet.
Waar haalt hij zijn kracht vandaan,
Zodat hij nooit zal vergaan.

Geschreven: 03-10-2003.
Wolter De Graaf.

Wolter

27-06-2004

wolter

Geregistreerd op:
27 juni 2004

Beoordeling

Leden (0):

3.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.