Terug naar gedichten

Verloren kinderen

Open armen ontvangen leegte
handen grijpen naar verdriet
ik mis ze
maar ik ken ze niet
ontnomen in seconden
verloren voor het leven
in dromen ontmoet ik ze
geef ik ze mezelf
ik wacht op ze
ik zal ze zien
zeker na dit leven
hoe zouden ze zijn
zouden ze van mij houden
zoveel vragen heb ik nu
antwoorden zijn er
maar bij hen
zo ver weg
ontastbaar voor mijn hart
strelen in het niets
mijn kinderen
zijn nu de mijne niet

Witte Oleander

29-06-2004

Witte Oleander

Geregistreerd op:
22 april 2004

Beoordeling

Leden (0):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.