Terug naar gedichten

Het ravijn

De tijd; een uitvinding van de mens.
Bewust zijn, een prachtig geschenk.
Onlangs had ik een droom, een droom z? mooi.
Graag wil ik deze delen.

Ik bevond mij in een ravijn,
voor mij een enorme berg.
De klim naar boven; moeizaam,
hobbels en hindernissen.

Plotseling een loodrechte wand,
een onbekende wenk; een plateau.
Een boom; de brug naar de top,
ruimte, onmetelijk, indrukwekkend.

Even later nam ik plaats in een trein,
een boemeltrein, onderweg in 'Droomland'.
De tijd stond stil, het maakte niet niet,
geen gehaast, tijd genoeg.

Genietend van het ogenblik,
een oase van rust.
Harmonie en evenwicht,
bron van vreugde en geluk.

Valleien, prachtig groen,
blauwe hemel, meren en rivieren.
Zonlicht in gouden gloed,
warm en intens de mens.

Vogels, vlinders, bijen,
bloemen, geuren en kleuren.
Muziek, jubelende klanken',
helder en zuiver 'Engelenzang'.

Geloof, Hoop en Liefde,
mensen, vredig glimlachend.
Gastvrij; deelden liefdevol,
begrip in overvloed!

Dit gedicht is gebaseerd op een echte droom

Utopia

06-12-2004

Utopia

Geregistreerd op:
24 november 2004

Beoordeling

Leden (3):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.