Terug naar gedichten

Vervelende woorden

Vervelende woorden, ze steken
Wist niet dat ik zo makkelijk kon breken

Iemand die alles voor je is, je zo kan raken
En ik te boos ben om het goed te maken

Het zijn maar woorden, het is maar een stemming
Maar deze zorgen voor een grote remming

Om te zeggen wat ik eigenlijk voel
En wat ik eigenlijk bedoel

Dat ik zielsveel van je hou
En het me pijn doet, de stekende woorden van jou

Ik wil gewoon lief voor je zijn
Maar zo kan ik dat niet, ik voel me zo klein

En kwetsbaar, als je zo tegen me praat
Was het maar zo dat het me koud laat

Maar zo gevoelig als ik ben
Zo hard als ik hiervoor wegren

Kan ik het niet negeren
En me tegen die gevoelens weren

Ik wil je gewoon niet kwijt raken
Voor de kleine ruzies wil ik waken

Ik wil altijd bij jou blijven
Samen over onze zee drijven

Tot in de eeuwigheid
Wil ik dat je je in me vastbijt!

Ik hou van mijn schatje,
Met heel mijn hartje!

Universa

08-11-2007

Universa

Geregistreerd op:
31 oktober 2007

Beoordeling

Leden (4):

6.5

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden