Terug naar gedichten

De definitieve breuk

Ineens dringt het tot me door,
Ik ben iets kwijtgeraakt onderweg.
Ik was zo snel, ik was het voor,
En nu ik het besef, weet wat ik zeg,

Weet ik ook wat ik mis, in mijzelf en in jou,
Wat jij me kon geven en wat je me niet gaf,
Ik zag alleen het laatste, en niet meer wat ik wel wou.
Ik wist niet meer wat ik wilde en wat ik zag.

Of wou zien, het enige wat ik wel wist was STOP!
Tot hier en niet verder, met jou verslaving viel niet te leven.
Maar ik vergat waar ik eens voor was gevallen, je was TOP,
En je hebt me ondanks alle strijd heel veel gegeven.

Je liefde, je hart, je warmte en nu dus een hele mooie herinnering,
Deze strijd kon ik niet winnen, en eindelijk ben ik gebroken.
Tranen blijven stromen, ik heb er geen zin meer in,
Jij was het licht in mijn leven dat nu is ondergedoken.

Als een schim in de nacht, met niemand meer die op je wacht,
Ik blijf wachten, alleen je weet het niet,
Ik heb de juiste keuze gemaakt, voor ons allebei,
Jij moet het alleen doen en ik??.heb alleen nog mijn verdriet.

Toch voor altijd jouw trutje????.

Trutje

20-05-2005

trutje

Geregistreerd op:
01 mei 2005

Uit: Zeist

Beoordeling

Leden (1):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.