Terug naar gedichten
Humeurig
Mijn pijn gaat niet weg.
Geen liefde, maar alleen maar pech.
Mensen die je voor de gek houden.
En muren om me bouwden.
Nu ben ik de gene die slecht is.
Ik raak altijd mis.
Nu is die gene weer gelukkig, maar misschien toch verdrietig.
Maar nu wil ik alleen maar dat ik me vernietig.