Terug naar gedichten
De brug
Eenzaam en stil, zit ik te fietsen.
Kijkend naar bomen en ruik de verschillende geuren die mijn neus doen prikkellen.
Rijd over bergenen paden.
Ik zit in mijn gedachten te dromen hoe het zou zijn als ik niet meer eenzaam was.
Ik stop.
Ik zie een brug.
Daar op zit jij, als of je er altijd al was geweest en op mij zat te wachten.
Ik ben niet meer eenzaam maar het is wel stil in dat grote huis, naast, de brug.