Terug naar gedichten

Mijn kerker van verdriet

Opgesloten in mijn kerker van verdriet
hoop ik dat geen mens me ziet.
Dat niemand me hoort!

Ik wil alleen zijn,
alleen in mijn kerker van verdriet.
Waar geen mens me hoort of ziet.

Sylvia

30-12-2006

Sylvia

Geregistreerd op:
06 december 2006

Beoordeling

Leden (4):

7.0

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden