Terug naar gedichten
Ik kras
Ik kras mijn gevoelens weg,
ze horen niet bij mij.
Ik weet,
het maakt een andere persoon van mij.
Maar ik wil die valse lach kwijt,
ik wil echt kunnen lachen zonder verdriet!
Het zou moeten stoppen,
het zou gedaan moeten zijn.
ik weet het!
Ik wil niet wegkrassen
want het doet andere nog meer pijn.
Ik ben toch het vrak niet zij?
Ik wil kel dat ze blij zijn,
niet dat ze kapot gaan aan mij!
Misschien had ik er over moeten zwijgen,
had ik het hun beter niet gezegd.
Het heeft enkel hun leven verpest!