Terug naar gedichten
Ik kan je niet vertrouwen
Ik kan je niet vertrouwen,
je begrijpt mijn verdriet niet.
Dat begrijpt niemand,
enkel de personen die mij graag zien.
Ik weet dat ik je nooit vertrouwen kan,
tot mijn grote verdriet.
Het is mijn diepste geheim
daarom kan ik het je niet vertellen.
Ik vertrouw je echt niet,
je staat daar met een wapen in je hand.
Ik wacht tot je schiet,
jouw ogen zijn echter vol verdriet...
maar je laat je wapen zakken
en zegt hoe graag je me ziet.
Pots trek je de trekker af.
Een kogel dwart door mijn hart,
daar lagen we dan dood
hand in hand