Terug naar gedichten

Het grootste kleine meisje ter wereld

Ik rochel u gaarne uit
U bent mijn sarcastisch gal
Doorreizen, rondzwerven,
Platlopen zal ik u.
Uniek, lieftallig niemand dal.
Heerlijk is een verkracht woord.
Jij draagt mijn ongrijpbare, mystieke muze.
De bron van alles zit in je fonkelende ogen
Van lustopwekkende magie waar ik
Genotvol mijn blauwe oceaanlopende inktpen
In doop.
Vreemdgaan is noch steeds beter dan doodgaan
Inleving groeit aan bomen, Waarvan dit blad is gemaakt
Als het bad van fantasie, overspel,
Mystiek, artistiek bloed waar je genadeloos zonder twijfel
In ondergaat.

Een gevoel van bedenken voelt oppervlakkig prikkelend en ondeugend aan
Maar eigenlijk schrijf je zo je hart kapot.

Zelfs pastoors dragen onder hun hemden prikkelende meiden

De inspiratie is mooiheid in vloeibaarheid gesmolten
Een rivier die zelfs niet door de grootste ongelovige dam kan worden gestopt

De mooiste ingebeelde werelden zijn meestal het idee van ??n persoon

Het land van hoop, puurheid, onbegrijpbaarheid verwelkt iedereen,

Want al bij al is inkt drinken altijd beter dan vergif?

Steven de swerts

04-07-2005

steven de swerts

Geregistreerd op:
02 januari 2005

Uit: Belgiť

Beoordeling

Leden (2):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.