Terug naar gedichten
Transparant
Vaak is het maar ??n ding,
??n iets,
wat alles definieert wat je bent,
waar je voor staat
en hoe je dat profileert.
Mijn ware aard komt bovendrijven
als ik het zelf niet meer in de gaten heb
en het me overmeestert en overheerst.
Kristal is dan nooit zo helder,
zo schitterend
als eigenlijk enkel diamant kan zijn
en tegelijkertijd zo hard
als de reflectie in de spiegel
met de gewaarwording
dat datgene wat je ziet
niet meer in het plaatje past
van wat je als je dagelijkse wilt beschouwen.
Die houvast is naast een droom het enige
wat me hier op mijn plaats houdt,
dichtbij mijn bloed
