Terug naar gedichten
Thuis
Je moet door de puinhopen heen leren kijken
om te zien waar het heen moet,
en wat het wederom kan worden,
wanneer je steentje voor steentje
jezelf vanbinnen hebt afgebroken
en vooralsnog weigert te geloven
dat er nog genoeg overeind staat
om het stapje voor stapje
weer op te kunnen bouwen.
Je moet jezelf weer tegen kunnen komen
en er gewoon op vertrouwen
dat je zonder schroom in je ogen kunt kijken
omdat je weet dat het met de tijd zal groeien.
Met een voorschot op dat vooruitzicht
dat je je hart weer als een paleisje inricht
is niets mis,
want wanneer de wil er al is
blijkt de weg altijd belangrijker
dan het doel
en ben je feitelijk al geslaagd.
