Terug naar gedichten
Sabotage
Ik ondermijn mijn autoriteit
bij elke gegeven aangelegenheid
opdat als de fundering eenmaal bloot ligt
en daarmee vatbaar wordt voor droogrot
ik er als de kippen zonder kop bij ben
om mijzelf een hak te zetten.
Met mij noodgedwongen op de achtergrond
als een hete adem in mijn nek,
een constante herinnering
aan de voortdurende dreiging
van een paleisrevolutie binnen mijn eigen muren
vertegenwoordig ik anarchie
en ben daarmee staatsvijand nummer 1
hier in mijn eigen konkrijk,
van het leven genietend
terwijl ik het zachtjes dooddruk,
de vernieling in knuffel,
leegpers tot enkel het omhulsel rest.
