Terug naar gedichten
Maatzorg
Sommige mensen laat je niet vallen
al is het alleen maar
voor een allermooiste herinnering
die je met ze deelt.
Zo een moment
waar tijd zichzelf verliest
en waar een simpele glimlach
zich vastnesteld
op het netvlies
tot in de eeuwigheid
zoals ik haar ken.
Al die momenten
stapelen zich op
en maken dat je het merkt,
pas echt doorhebt
dat je leeft
met de gratie van morgen
