Terug naar gedichten

Met je voeten op de grond blijven staan

Met je voeten op de grond blijven staan
En toch moet men steeds maar verder te gaan
Al wees je nu blij of droevig gestemd
Loop je met een das of in onderhemd

Maar die woorden kwamen vriendelijk aan
Dat ik meer met mijn schoonzoon was begaan
Die reeds de mogelijkheid had beklemd
Dat de toekomst rooskleurig lag gestemd

Het is leuk als mensen je zo bijstaan
Om samen dit vaag geluk te verstaan
Zo kan elkeen voor zichzelf ongetemd
Opmaken hoe hij het tot zich afremt

Het leven is als een gladde ijsbaan
Te veel zon en je blijft opeens stilstaan
Maar als men lief elkaar niet overstemd
Trekt geen een van ons aan het kortste end

Siro Germon

21-01-2005

Siro Germon

Geregistreerd op:
15 augustus 2004

Beoordeling

Leden (1):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.