Terug naar gedichten

Ik stond al heel vroeg recht op mijn benen

Ik stond al heel vroeg recht op mijn benen
Al in de wieg om een papa te wennen
Want uit mijn kinderperk losgebroken
Werd ik terug in mijn wieg gestoken

Iets getralied konden ze toen lenen
En het zowel voor bed als wieg nemen
Daar in mijn vaderloos onderkomen
Waar ik over papa lag te dromen

Moeder heeft mij nooit liefde gegeven
Deze taak werd haar zuster toegeschreven
Ze heeft zelfs nooit over papa gesproken
Voor haar had ik haar leven gebroken

Nochtans heb ik gebeden, geschreven
Maar ze houd dit geheim voor het leven
Dat ik er echt begin voor te schromen
Ooit haar moederliefde te bekomen

Siro Germon

26-03-2005

Siro Germon

Geregistreerd op:
15 augustus 2004

Beoordeling

Leden (1):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.