Terug naar gedichten
Ik hoor veel droefheid in jouw stem
Ik hoor veel droefheid in jouw stem
Een vijand hou ik steeds tot vriend
Een vriend aanvaard ik niet als vijand
En dit verklaar ik eervol met klem
Bij roem en geld trek ik de rem
Zelfs al werd ik blind of bijziend
Blijf ik bij wat ik heb gepland
Want ik voel mij niet goed als mem
Maar hoe zeg ik nu dit aan hem
Die bij mijn woorden heeft gegriend
Omdat hij zich reeds heeft verpand
Als had hij alleen de groot slem
Doch net als een ontspoorde trem
Zie ik hem schuiven heel verziend
Naar die heel gevaarlijke kant
Om zich te strikken in het brem
