Terug naar gedichten
Ik heb de klokken van Rome gezien
Ik heb de klokken van Rome gezien
Vol met eieren als kippen zo groot
Net een dubbeldekker een vliegmachien
Uit het jaar negentienhonderd dertien
Want ik zag die klokken met hun vleugels
Als twee konijnen oren aan teugels
Overheen berg en dal over heuvels
En verwonderd verloor ik mijn beugels
Zo stond ik er nu plots tandeloos bij
En dat allemaal voor ener paasei
Die ik vroeger dan de vogels in mei
Wou bemachtigen met mijn stoeierij
Ja die klokken kunnen dus echt vliegen
En ik moet mijn kinderen voorliegen
Terwijl ik ze sta in slaap te wiegen
Om ze hun Pasen niet te ontgrieven
