Terug naar gedichten

Ik ben niet meer van deze generatie

Deze tijd van technische vooruitgang
Lijkt eerder een stap naar de ondergang
Terwijl onze jeugd zich daar doorheen vlecht
Verdwijnt alles waar ik ben aangehecht

Toch blijf ik stil naast mijn kinderen staan
of loop ik zijdelings mee naast hun baan
Al valt daar hun schaduw nu op mij neer
Want zij volgen mijn voetsporen niet meer

Maar al word ik op die pechstrook geduwd
Heb ik ook nimmer het gevaar geschuwd
En overziet ik alles nog zo goed
Als ik het van op een afstandje doet

Ik behoor toch tot die generatie
Al was het maar voor een reparatie
En plots voel ik mij helemaal niet oud
Al hoef het soms met een korreltje zout

Siro Germon

21-12-2004

Siro Germon

Geregistreerd op:
15 augustus 2004

Beoordeling

Leden (2):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.