Terug naar gedichten

Iets verliezen wat men nooit gehad heeft

Iets verliezen wat men nooit gehad heeft
Het lijkt onwaarschijnlijk maar toch waar
Je verlangt er naar zolang het leeft
Trots geen enkel begrip voor elkaar

Dan voel je opeens hoe haar hand beeft
Onder het naderend doodsgevaar
Alsof een stille traan verder streeft
Als het allerlaatste zielsgebaar

Goed en slecht worden meteen gezeefd
Waar de navelstreng breekt als een snaar
Die dan opeens alle smart vergeeft
Bij de knip ener pijnloze schaar

De jaren lijken wel weggeveegd
En hoe meer ik naar haar kijk of staar
Stel ik haar mooi beeld op ener treeft
Want oprecht ik hield zoveel van haar

Siro Germon

12-04-2005

Siro Germon

Geregistreerd op:
15 augustus 2004

Beoordeling

Leden (1):

8.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.