Terug naar gedichten
Het vestje uit het vestje aan
Het vestje uit het vestje aan
Hoe kan ik anders spelen gaan
Papa en mama die zijn kwaad
Als ik niet luister naar hun raad
Ik mag niet in mijn hemdje staan
Dus probeer ik het met een traan
Geen zon of regen die mij schaadt
En toch niemand die mij verstaat
Ik wacht tot zij zijn weggegaan
En niet meer kijken door het raam
Want ik weet heel goed hoe dat gaat
Ze loeren nog al van op straat
Dan begint die schoolbel te slaan
Het is met het spelen gedaan
Dan zie ik waar die kapstok staat
Maar spijts genoeg is het te laat