Terug naar gedichten

Er staat in de sterren geschreven

Eens stond daar als pure waarheid
Hoog in de sterren geschreven
Al wat wij zouden beleven,
Maar hoe hoger wij gaan vliegen
Hoe meer die sterren zullen liegen
Zij het uit zelfbehoud of wijsheid

Het oude heelal neemt zijn tijd
Waar wij zo jachtig op ingaan
Lijkt het daar even stil te staan
En het kijkt nietig op ons neer
Want voorspellingen van weleer
Zijn nu onze overlevingstrijd

Maar weten wij nog hoe het moet
kijken wij de duisternis in
Dan leven wij met tegenzin
staren wij naar de zon heel hoog
Zien we slechts ??n bol, met ??n oog
Maar deze levensbron heeft ons moed

Ik zo zeggen denkt niet te veel
Leeft nu met en voor iedereen
kijkt niet tot morgen om je heen
Of het anders ooit beter kan
Maar wees toch die vrouw of die man
En geeft u en hem elk zijn deel

Siro Germon

14-12-2004

Siro Germon

Geregistreerd op:
15 augustus 2004

Beoordeling

Leden (4):

4.5

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.