Terug naar gedichten

Er is een tijd van komen

Er is een tijd van komen
Er is een tijd van gaan
Zo zit ik thans te dromen
Al in dit aards bestaan

Ik moet mij zelfs schromen
Om nu niet stil te staan
Wijl al mijn tranen stromen
Uit vrees zelf te vergaan

De oud geworden bomen
Sieren niet meer de laan
Zij moeten zich nu schromen
Voor het jeugdiger graan

Je kan het niet voorkomen
Want bij het voortbestaan
Moet men zichzelf afromen
En dan is het gedaan

Siro Germon

11-04-2005

Siro Germon

Geregistreerd op:
15 augustus 2004

Beoordeling

Leden (1):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.