Terug naar gedichten

De Vlaamse Welpjes

De vlaamse welpjes
Toen opa nog zingen kon
en oma op aarde voor ons nog bestond
was liefde en trouw zijn woord
in storm und door drang soms ook wel eens verstoord
Maar toch was hij die brave man die alles kon
oh oma jij verliet ons tevroeg
Wat ook de tijd in toekomst kan brengt niets weerom
Spijts allers groot verdriet die hij droeg
Oh kinderen lief opa die moet nu gaan
daar waar ons oma stierf waar kleuren niet bestaan
Doch vergeet nooit die mooie tijd van toen
Die de toekomst vergooit Alsof ze 't beter doen.
Geel rood en zwart zwart rood en geel draag je diep in ?t hart
Elk zijn kleur en elk zijn deel
zwart geel en rood geel rood en zwart
vergeet die kleuren nooit draagt ze diep al in het hart
Zwart geel en rood vergeet die kleuren nooit
Als je een vlaaming bent Als je zijn welpjes kent
van ?t Noordzeestrand doorheen het ganse land
zijn wij het nageslacht van eendracht en macht
mijn vaderland o dierbaar Belgi?land
Wat ook gebeuren mag Wij houden onze lach.

Siro Germon

07-12-2004

Siro Germon

Geregistreerd op:
15 augustus 2004

Beoordeling

Leden (1):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.