Terug naar gedichten

Daar lag hij met zijn ogen open

Daar lag hij met zijn ogen open
Ook zijn mond had men niet gesloten
Zo keek ik hem bij laatste blik aan
Een beeld dat nimmer meer zal vergaan

Het doodskleur reeds in hem gekropen
Kon alleen mijn verdriet vergroten
En alsof ik hem nu kon verstaan
Viel op koude hand een warme traan

De Paternoster toegestoken
Met ietwat wijwater begoten
Sloot hij nu de deur in dit bestaan
Waar hij alles voor ons heeft gedaan

Zo lag hij daar thans onbesproken
Als door een engel neergestoken
Omdat God het niet heeft toegestaan
Dat men euthanasie zou begaan

Siro Germon

22-06-2005

Siro Germon

Geregistreerd op:
15 augustus 2004

Beoordeling

Leden (0):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.