Terug naar gedichten

Ik ben je kwijt

Je streelt de tranen van mijn wang,
die gedachte: zonder jou, maakt me ontzettend bang!
je houd nog zoveel van me ik merk het zelfs alleen al door een zoen.
ik begon te huilen, ik kon er nix aan doen.
Mijn tranen bleven stromen,
en ik blijf 's nachts maar van je dromen.
Je was sterk, je hielt je groot,
lief van je dat je me je schouder bood!
je pakte me beet, lied me rustig uithuilen,
ik kon mijn tranen niet voor je verschuilen.
Je had er ook moeite mee, maar wilde eerlijk zijn,
Jij kon het niet aan, al die pijn.
Ik zal altijd van je houden en je nooit vergeten...dat was wat jij zei,
het ligt ook niet aan jou, het ligt aan de ouders van mij.
ik ga je missen en heb ook helemaal geen spijt,
de momenten samen was een leuke tijd!
Kan ik nog iets voor je doen?
daarop sloot je me in je armen en gaf me een zoen.
Ik wil gewoon je warmte om me heen,
want zonder jou voel ik me zo alleen!!
het kwam ook heel erg onverwacht,
dat mijn ouders zo zouden reageren had ik niet gedacht.
Er is niets meer van over, niets meer dan jou gedachten,
ze zijn mooi en alleen van mij, mijn innerlijke krachten.

Je zal me nooit vergeten en blijven denken aan onze tijd,
LIEVERD, ik wil het niet geloven maar ik ben je nu voor altijd: KWIJT!!!!!!

Simone

03-02-2001

Simone

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (1):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.