Terug naar gedichten
Als iets van ooit te voren..
Als iets van ooit te voren dat zich nooit meer zal kunnen herhalen
ben je op zoek naar iets dat je uiteindelijk nooit nodig zal hebben
de nacht weg te denken tot een ruimte die je nooit eerder hebt gezien
en je gedachten af te sluiten voor iedereen die er naar vraagt
niemand die je gelooft maar toch volhouden dat het zo is
wegvaren op een zee van dromen gaat niet meer
realiteit is het gevreesde maar je hebt geen keus
waarom zou je luisteren naar het verlangen om te dromen
nooit eerder en nooit weer zul je voelen denken en verwachten
het heeft geen zin meer terwijl je wegzinkt in een meer van vaagheid
als iets van ooit te voren dat zich oneindig blijft herhalen
tot je van waanzin instort en weer opkrabbelt en terug loopt tot je bent waar je moet zijn en uiteindelijk niet meer weg kan
dit te blijven volhouden lukt niet meer
blijf dromen tot je hier niet meer hoeft te zijn
blijf volhouden en wegvaren op een zee van dromen
die alleen bestaat in je eigen hoofd en als je er echt in gelooft
maar nooit weer zal je dat doen
wat heeft het voor nut je over te geven aan iets dat niets blijkt te zijn