Terug naar gedichten

Een klein moment van geluk

Je ziet het opeens gebeuren,
de hele kamer lijkt te verkleuren.

Het zon licht komt naar binnen schijnen,
wordt gefilterd door de witte gordijnen.

De stofdeeltjes dwarrelen in het rond,
de lijnen spelen over de grond.

Het licht is als een prinses die door mijn kamer schrijd,
zo tergend langzaam is het, als of ze mij verleid.

Ze speelt nu samen met de wind, die naar binnen komt waaien,
mijn eigendommen oppakt en lijkt te aaien.

De wint laat alles horen en bewegen,
de zon stelt mij gerust, houd dit alles tegen.

Zo spelen zij als geen ander hun spel,
de wind is woest, de zon is fel.

Al brand ik mij soms, en laten zij mij rillen,
ik zou niet zonder die twee willen.

Ik heb er behoefte aan, al is het moment nog zo klein,
Even helemaal los van gedachten te zijn.

Quidame

14-03-2005

quidame

Geregistreerd op:
14 maart 2005

Beoordeling

Leden (3):

7.3

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.