Terug naar gedichten
Zielloos
Machteloos
als een zwaard dat neersuist
en nek genadeloos doorklieft
terwijl de juichende massa kijkt
zonder oog voor des kind’s verdriet
Hopeloos
als een loop die wijst
tussen ogen, radeloos van angst
wanneer de gijzelaar beseft
nooit meer een nieuwe dag te zien
Meedogenloos
als een naald die doordringt
en gedachtenloos gif in ader spuit
onder van haat vervulde blikken
en schuld of onschuld niet bestaat
Hulpeloos
als een kind dat schiet
machteloos tegen pestend geweld
onbegrepen door de wereld
hopeloos op zoek naar een eind
Radeloos
als een mens die zwijgt
en slechts meedogenloos kan knikken
bij het zien van weer een slachting
onbegrepen, doch verwacht
