Terug naar gedichten
Zesentwintig jaar liefde
Laat ik vooraf stellen
dat geen enkel woord kan zeggen
hoeveel liefde jij me gaf
zesentwintig jaren lang
Een rots in stille branding
schaduw op een hete dag
een veilig hoekje in het leven
alles en meer ben jij voor mij
En nu dan plots, een mijlpaal,
in jouw levende geschiedenis
een halve eeuw ben je hier,
bevolk je alleen mijn planeet
Ondanks de soms gevallen woorden
en nooit uitgesproken vloeken
bleef je mij je liefde geven
net zoals ik van jou houd
Toch ben je niet alleen van mij
maar deel ik je met zus en vader
die net als ik een plekje hebben
klein, maar fijn, in een groot hart
Ach, laat ik het nu maar zeggen,
jij bent voor mij de nummer één
het is jouw dag vandaag en ik
ken geen liever mens dan jij,
mijn mam
