Terug naar gedichten
Vaardig recht
't is kil, de wereld waar wij leven,
waar wij ons nutteloos bestaan
bewijzen door een ander steeds
weer naar 't leven te gaan staan
bij ‘t kijken naar ’t nieuws denk ik
vaak dat begrijpen echt ontbreekt
als je hoort hoe weer een moord-
partij echt in elkander steekt
schuldig zijn we aan allemaal
tot tegendeel bewezen schijnt
en ’t bloed, druipend uit krant na krant,
weer naar de achtergrond verdwijnt
ik vraag me af waarom ‘k niet val
in stroom van modder en van bloed
alsof ‘k ’t onrecht wél bestrijd
waar ‘k leugens en kwaad spel vermoed
dus lach ik maar en dans maar wat
spring om de hete feiten heen
acteer mijn zijn op ‘t schavot
en ga waar waarheid eens verdween
een zoektocht zonder einde daar
waar ’t recht streeks naar het einde lijdt
om in doods armen pas te zien:
het eind is puur rechtvaardigheid
