Terug naar gedichten

Slechts een dagÖ

Het echte leven roept me terug
uit de onderstroom van wakkere momenten;
tijd voor het dagelijks gevecht met
de vruchten van weer een nacht woelen.
De shampoofles grijnst genadeloos

Ik stort me in de drom der namelozen
en zie gezichten die me nastaren
als in een droom. De metalen walvis
dendert voort, nietsontziend, over
het strakke keurslijf der beschaving

De tijd verdrinkt. Een overdosis uren
sleurt me mee doorheen de woorden
van wat ik al had moeten weten en doen.
Buiten speelt de lucht tikkertje met
het landschap. De zon verdwijnt.

Vanuit de buik van het ijzeren monster
reis ik af naar ’t land der wetenschap
alwaar de vrijheid, door de tijd gegeven,
mij achterhalen zal tijdens lokalen
van geestverrijkend spreken. En ik?

Als wederom de duisternis mij opslokt
zal ik een virtuoze danser zijn, slalommend
tussen punten door. Weerkaatsend
klinkt mijn overwinningsschreeuw
als de laatste korfbal mij weer slapend schudt

Ptarn

07-02-2006

ptarn

Geregistreerd op:
15 januari 2006

Uit: Spijkenisse

Beoordeling

Leden (5):

6.4

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.