Terug naar gedichten
Altijd vijf
wegen van breekbaar blauw
dooraderen het bleke landschap
verbergen het geheime kwaad
dat altijd sluiproutes neemt
verloren ligt de lege huls
met een ongebroken geest
wiens fragiele glimlach
de zon steeds deed vergeten
stille tranen getuigen
van het laatste ritueel
het eeuwige afscheid
van gestorven onschuld
drie lettergrepen slechts
het einde van dit leven
versteend in de tijd is zij
het kind van altijd vijf