Terug naar gedichten

zo eenzaam

Liefste,

Jij bent de reden waarom ik leef,
Jij bent het doel van mijn bestaan,
Je weet het alleen niet,
En ziet me nog niet staan.

Misschien verandert dat nooit,
En blijf ik mijn hele leven eenzaam,
Ik zal je in ieder geval nooit vergeten,
Jij zal altijd in mijn gedachten blijven bestaan.

Het beeld zal ooit vervagen,
Ook al wil ik dat niet,
Ik zal het moeten accepteren,
Zolang jij in mij niets ziet.

Je bent mijn eerste echte liefde,
Voor mij dus heel bijzonder,
Alleen voor jou beteken ik niets,
Ik kan alleen maar hopen op een wonder.

Krampachtig probeer ik mijn gevoelens te verwoorden,
Maar niemand die me echt begrijpen wil,
Dat is soms heel frustrerend,
En daarom houd ik me vaak maar stil.

Veel liefs,

P.s. love

25-08-2002

p.s. love

Geregistreerd op:
25 augustus 2002

Beoordeling

Leden (4):

8.5

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.