Terug naar gedichten

DYLAN

Dylan

Toen je geboren was lieve schat,
je was zo teder, een breekbaar iets
toch ben je steeds een vechter geweest
en vechten doe je nog steeds.
Je laat ieder genieten van je levensvreugd
dat zo eigen is aan de jeugd
onbevreesd en onbevangen,
vol passie en verlangen.
Als je in de buurt bent heeft iedereen vreugd
en je oma nog de meeste deugd.
Je bent zo een lief kruipertje in volle bloei,
vol kattekwaad en levendig gestoei.
Wat je te wachten staat zou ik zo graag overnemen
niemand weet waar het heengaat,
we kennen niet alles van het leven.
Maar weet je, mama staat je bij
wijkt geen minuut van je zij.
Ook ik men ventje, ben met je lot begaan
en zal in al mijn gedachten naast je staan.
Elke traan die uit je ogen vloeit,
zal ook mijn hart bereiken
ik zal ze in mijn hart sluiten
zodat je niet onder de pijn zult bezwijken.

Je mama houdt je hand vast
en luistert naar je hartslag
Je moet vechten hoor je mij
met elke vezel in je tere lijf
we willen dat je sterk wordt
groot en wild als je broer
en ja als het even kan
ook zeker zo stoer.

Je oma

Opaal

13-09-2004

Opaal

Geregistreerd op:
10 september 2004

Beoordeling

Leden (0):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.