Terug naar gedichten
Wat ik voel
Wat ik voel is niet meer dan een klap in mijn gezicht
Een waardeloos gevoel van misbaar zijn
Alsof jij tekort geschoten bent
Je verdwijnt toch van deze aardkloot
Ik voel de bitterheid van je ziel aan mij kleven
In je woede om de kleine onschuld
Dit vertellen is een schande
Een prikkel in het bestaan van een kabouter
Ik voel dat mijn onverschilligheid te lang wegblijft
Hoewel ik weet dat dit moet krimpen
Als je wilt kom ik bij je schuilen en voelen
Eenzaamheid kun je vertrouwen
Het voelt niet goed om rond te dwalen
Op zoek naar de liefde in mijn stilstaande hart
Teveel verwachtingen doen niet meer leven
De onschuld is niet terug te vinden.