Terug naar gedichten
Vriendin
eenzaam kwijn je weg
in een zwart gat zonder toekomst
mensen staan er bij en kijken ernaar
en dat vind ik nu juist het domst
helpen staat niet meer in het woordenboek
maar sommige willen ook niet geholpen worden
zelfs niet door hun ouders, beste vrienden...
het is om zot van te worden
om gewoon toe te kijken
vanuit de zijlijn
toezien, zien hoe je aflijd
je voelt je dan zo klein
je dacht dat alles goed ging
en dan opeens een slag in je gezicht
je snapt niet, hoe kan dit gebeuren?
voor je eigen neus? recht in zicht?
natuurlijk kan alles goed komen
dan beloof je dat je de volgende keer niet toekijkt
dat je haar nooit meer in de steek laat
dat je haar altijd de hand toereikt
maar het kan ook anders aflopen
dan voel je je leeg
nutteloos
kwaad
verdrietig
alles komt op je af
maar je het ergste is
dat je je hele leven een litteken meedraagt
het heelt een beetje
maar het zaagt en klaagt
ook in je hoofd
daarom moet je mensen laten helpen
daarom moet je je open opstellen
denk niet alleen aan jezelf
denk ook aan mij en anderen die je graag ziet
voor mijn allerbeste vriendin die het nu moeilijk heeft
lieverd, ik ben er voor je
nu&altijd