Terug naar gedichten
Traan
ik ga naar hem toe
zeg wat er te zeggen valt
zijn ogen onderzoeken me
die denkt zeker dat ik raaskalt
maar als hij antwoord geeft
wil ik weg gaan
wil ik niks meer te maken hebben met hem
hij moet maar aan de kant gaan
ik draai me om
mijn ogen prikkelen
tranen komen tevoorschijn
mensen die wandelen
kijken naar mij
het regent dan
nu zijn die tranen
bij hun familie
en zij begrijpen mij
want de wolken huilen mee