Terug naar gedichten

Opa

stappen kan je misschien niet meer
maar wehouden nog altijd even zeer
van jou zoals daarvoor

voor ons maakt het niet uit
zolang je maar elke ochtend fluit
samen met ons in koor

Je neuriede dan altijd je lievelings liedje
als je bij ons aan tafel zat met je rietje
om je cola op te drinken

Het was best grappig om onze opa te zien
met een rietje in zijn hand om niet te morsen misschien?
en dan even pinken.

we lachten ons kapot
soms schrok je je rot
als we je lieten verschieten

maar inplaats van je boos te maken
pakte je ons een voor een terug te grazen
dooreen glas waterover ons tegieten

Mooie tijden,
'k zou jenooit vergeten
maar waarom opa lief,
weet je niet eens meer hoe we heten?

No_feelings

30-01-2009

no_feelings

Geregistreerd op:
13 januari 2008

Uit: Leuven

Beoordeling

Leden (3):

6.7

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden