Terug naar gedichten
Dromen
Niemand die het ziet
niemand
alleen ik ben in de ruimte
alleen ik
alleen ik zie die ogen
als een weerspiegeling in het water
niemand die het ooit zal geloven
volgens mij heb ik een kater
ik heb teveel van jou liefde gedronken
teveel liefde heb je mij gegeven
teveel liefde heb je mij geschonken
in mijn droom
want ik voel nu helemaal niets meer
alles voelt zo verzwakt
alles doet me zeer
ik voel me uitgepakt
ik ben de uitdaging kwijt
de uitdaging om van jou te houden
ik weet dat jij eronder leidt
ik hoop dat het zeer doet!
al klinkt dat misschien vals
het gaat gewoon niet goed
wat haal ik me op de hals!?
toch ga ik die uitdaging keer op keer aan
jen toch laat jijme telkens buiten staan
ik hou ermee op
en zeg niet kop op
ik ben niet van jou
ik ben maar een vrouw
ik pak mijn koffers en ben weg
maar daar komt het
ik heb pech
nergens om heen te gaan
wil ook niet terug
niemand die mij ziet staan
alleen ik en die blauwe lucht
ben weer terug bij af
weer dat dronken gevoel van een droom
ben weer gevangen in jou niet liefhebbende stroom
blijf dan toch maar hier
ik red het wel als ik maar blijf dromen