Terug naar gedichten

Oprotpremie

We zwerven stoeptegels terug
vertrapte vlinders zijn te vers
om te spreken van nostalgische dromen

De ruggengraat te sterk
om te breken op zinloze dialogen
mijn longen klapten dicht
toen de premiejager vroeg
of rentenieren nog een optie was

Ik wilde niet mierenneukerig zijn
joeg hem de stuipen op het lijf
sprak van nazorg en dat het
beste medicijn was gewoon je hart te volgen

28 juli 2006 Amanda

Nieuwvischje

22-09-2006

nieuwvischje

Geregistreerd op:
06 april 2006

Uit: Brabant

Beoordeling

Leden (3):

5.3

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.