Terug naar gedichten

Hopeloos

Ik leef stoeptegels
bij de zevende stap
ontwijk ik sloten
waar oeverloze zwammen
sporen achterlaten
van Roddel en Achterklap

Terwijl jij tussen
lantaarnpalen zwerft
op zoek naar de juiste lichtval
bouw ik hoog in de boom
met huismussen
ons liefdesnestje op

De wandelende tak
kerft twee harten in de stam
tot Cupido zijn pijlen afschiet
en er splinters rondvliegen
van onze nieuwe buurman
je kunt niet met de kraan
open dweilen

Ik klop stof af
en ween dat schepen vergaan

Amanda

Nieuwvischje

25-10-2006

nieuwvischje

Geregistreerd op:
06 april 2006

Uit: Brabant

Beoordeling

Leden (6):

3.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.