Terug naar gedichten
Dansen met vallende bladeren
Ach, zij kijken lieve lente
hoe ik lijken teken onder een mosdeken van gal
en val in dwaze sentimenten, zielenzaligheid, au
Gisteren tikte vriend winter mist in
zwierf ik alleen schimmen op wegen
die nergens toe leiden, trap op en af
oh zo moe, stenen muren verberg mij
sterven waar zijt gij, oude bekenden
hebben jullie mij allen verlaten
Schaduwen, sus deze onrust, ssstt slapen
deze geest, kust me, ontwapend, lacht
de zwervers zij dwalen, dwalen
door gangen van los zand
en ik, ik dans met deze man
tot mijn hart het niet meer aankan
...niemandsland
Amanda
