Terug naar gedichten

De Grens

mijn knieën bewegen zachtjes
op het ritme
van de wind
mijn knieën zijn rietstengels
van de rivier der twee werelden
waar ik geruisloos in verdrink
liters bloed
zweet en tranen
vullen mijn mond
en neus
en ik
ik zweef en ik dans
en slaak een zucht van verlichting

Nervenkitzel

18-01-2007

Nervenkitzel

Geregistreerd op:
18 januari 2007

Beoordeling

Leden (6):

4.3

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

madame
Bezoeker

Gepost door madame op 19 January 2007, 16:54

heel mooi, schat!!!

Darrence
Bezoeker
Uit: vjnaxvdMBjOyTJxp

Gepost door Darrence op 22 November 2011, 06:33

I bow down humbly in the pesrecne of such greatness.

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden