Terug naar gedichten
De glans is er af
De zijdeglans van het papier
dat mij ooit deed verbinden,
is vergaan en weggespoeld
Met jouw hete adem blies jij
tot de kaarsjes doofden
Bijna deed jij mij geloven
dat dit voorgoed zou blinken
en de pracht voorgoed kon leven
De redder kwam mij helpen
en hij liet mij inzien wat jij deed
O ja, hij had twee rode horentjes
Voor ik het vergeet?
