Terug naar gedichten

Mijn vriendin

je moet vaak kiezen
tussen vrienden en het leven
het deed me pijn toen je zei wat je wou
je wou weg uit het leven
je had het mij verteld
je had verdriet
meer dan ik ooit zou merken
maar het deed me zeer
om te weten dat je er binnenkort niet meer bent

een paar dagen later bel je me op
je zegt dat dit het laatste is wat ik van je hoor
ik wou je tegenhouden
ik rende op het hardst naar je huis
maar toen ik binnen kwam
lag je daar...
daar op de grond
met het mes naast je
waarmee je je leven had geeindigd
want door het mes heb je geen leven meer

nu 1 jaar later
voel ik me schuldig
dat ik niet eerder
heb geprobeerd je te laten stoppen
je zei altijd
dat als je op een dag weg was
ik me niet schuldig hoefde te voelen
maar het was te laat

af en toe krijg ik nog een droom
daar kom jij in voor
het was de droom
die we vroeger allebei kregen
dat als we later groot werden
altijd bij elkaar bleven
we renden door de bloemen
de narcissen en de rozen
maar die droom..
zal nooit meer uit komen
want jij bent er niet meer
en komt ook nooit meer trug

t'spijt me dat ik me schuldig voel:(

My life

02-08-2006

my life

Geregistreerd op:
20 juli 2006

Uit: Oldenzaal

Beoordeling

Leden (4):

6.5

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.