Terug naar gedichten
Ik kan het niet
Alleen op me kamer
Denkend over de problemen
Denken hoe ik het op kan lossen
Maar geen uitweg te vinden
Maar één oplossing roept mijn naam
Het mes
Het einde door te snijden in me huid
Ik weet dat ik het nooit zou doen
Maar het klinkt zo mooi
Beter dan het geluid van mijn gehuil
Dan het geluid van het breken van mijn hart
Het klinkt zo mooi
Dat al mijn problemen dan weg zijn
Dat ik weer normaal verder kan leven
Het roept, het gilt
Het steekt door me hart
Ik kan het niet
Ik zou het nooit kunnen
Het mes doet me meer verdriet
Dan de tranen die nu op de grond vallen.