Terug naar gedichten

Eikenboom

Wat was je altijd mooi

zo aangekleed in je goede pak

En nu sta je daar

misschien wel niet zo erg op je gemak

Al je kleren liggen nu verspreid over de grond

En maken de vloer

gekleurd rommelig en bont

En daar in het midden

sta jij zo naakt en zo kaal

Maar je naaktheid en je kleuren

vormen samen een mooi verhaal.

En als ik dan zachtjes mijn handen

over je lichaam laat strijken

Bedenk ik dat je zelfs zonder kleren

prachtig bent om naar te kijken

Zo sterk en stoer

zoals je nu voor me staat.

Jij die altijd geduldig luistert

als ik mijn problemen met je bepraat

Jou zal ik nooit vergeten

En alles aan je is vertrouwd

Zo groot en krachtig als je bent gebouwd

Bij jou zwijmelde ik vaak

in een wondermooie droom

Jij mijn mooie prachtige eikenboom.

Moppie

16-02-2002

Moppie

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (0):

2.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.